“Degelijk als een vorkheftruck”

Hoe Martin Baumann na veel omzwervingen met zijn vorkheftrucks een Acer TravelMate 330 op zijn schoot deed belanden. Een interview met een gepassioneerde notebookgebruiker.

Pascal Gerrits

Het in Almere Buiten gevestigde Mitsubishi Caterpillar Forklift Europe (MCFE) is het hoofdkantoor voor Europa van Caterpillar Industrial en Mitsubishi Heavy Industries, die een joint venture zijn aangegaan op het gebied van material handling-producten. Het kantoor is belast met de productie en distributie van vorkheftrucks en magazijnapparatuur voor de afzetgebieden Europa, het Midden Oosten en Afrika. Dit gebeurt onder twee verschillende merknamen: Mitsubishi Forklift Trucks en Caterpillar Lift Trucks. Samen met twee zusterbedrijven (MCFA en MCFS), die zich op de Amerikaanse en de Aziatische markt richten, wordt de gehele wereldmarkt afgedekt en neemt de onderneming mondiaal de vierde plaats in op de ranglijst van producenten van material handling-benodigheden. Het productassortiment loopt uiteen van 15-tons dieselheftrucks voor de zware industrie tot de handbediende palletwagens waarmee bijvoorbeeld de Heineken-pallets bij supermarkten als Albert Heijn of EDAH de winkel in worden gereden. Wij spraken met de deputy director van de marketingafdeling, Martin C. Baumann; een trotse bezitter van een Acer TravelMate 330.

naar top

Eisenpakket

Gezien het aantal notebooks dat Baumann heeft ‘versleten’, mogen we hem rekenen tot de groep van ervaren notebookgebruikers,. Als geen ander weet Baumann welke features zo’n apparaat moet bezitten om hem optimaal in zijn functie als deputy director te ondersteunen. De eerste notebook die Baumann in 1990 aanschafte, was van Compaq. Deze had in elk geval een 286-processor; maar het precieze typenummer is hem ontschoten. De reden om het apparaat uiteindelijk te vervangen was het ontbreken van een interne modem en daarmee de mogelijkheid om overal te e-mailen. “Met de portable had ik mijn gegevens in ieder geval altijd bij me en kon ik de data overal aan dealers presenteren. Daarnaast kon ik er mijn correspondentie ‘on-the-go’ mee bijhouden.” Hierop volgde zijn eerste Pentium-notebook van NEC met een ingebouwde modem en cd-rom, die al een stuk gebruikersvriendelijker was, vooral omdat het grootste gedeelte van het opleidings- en productinformatiemateriaal van zijn werkgever op cd-rom stond. Een Compaq-model volgde de NEC op, maar na verloop van tijd voldeed ook deze niet meer aan de functie-eisen van zijn tijd.

Wijs geworden door het werken met diverse notebooks, had Baumann voor zichzelf een aantal eisen voor de opvolger in gedachten. Omdat zijn functie veel reizen met zich meebrengt en omdat hij “al wat ouder wordt”, waren vooral gewicht, omvang en het gebruiksgemak belangrijke punten waarop zijn nieuwe werkstation hoog moest scoren. “Met een ultrakleine notebook kun je tenminste in een vliegtuig werken, voor een grotere is er vaak ruimtegebrek. En ik wil nu eenmaal geen 3,5 kg aan apparatuur met meeslepen. Een groter apparaat kost meer dan de helft aan bagageruimte en omdat ik geen tijd wil verdoen met het inchecken van extra bagage, wil ik een ultra-portable”. Design en uiterlijke kenmerken waren veel minder van belang.

De notebook moest vooral dienst doen als communicatiecentrum; “Het onderhouden van contacten — van pr-bureaus tot leveranciers — is de belangrijkste functie van mijn notebook. Vandaag de dag natuurlijk vooral via e-mail en op de tweede plaats via faxen.” Het schrijven van brieven en af en toe een surfsessie op het internet zijn, in deze volgorde, minder vaak voorkomende toepassingen op het systeem. “Zeker sinds de machines snel genoeg zijn en een ingebouwde modem hebben, wordt je notebook door het inpluggen van je mobiele telefoon een draagbaar kantoor, wat vooral tijdens vertragingen erg handig is.”

De software die Martin Bauman op zijn notebook gebruikt, beperkt zich vooral tot de bekende Office-softwarepakketten. Aan processorkracht stelt Baumann geen al te hoge eisen, vooral niet omdat hij de genoemde programma’s niet tot in detail benut. “Daarom zullen waarschijnlijk alle huidige notebooks qua processorsnelheid aan mijn eisen voldoen.” Verder staan op zijn huidige Acer WinFax Pro, een backupprogramma van Seagate en een aantal MCFE-interne programma’s, bijvoorbeeld voor het vergelijken van de specificaties van verschillende vorkheftrucks. Daarnaast verricht hij een aantal bankzaken via zijn Acer-notebook.

naar top

Keuzeperikelen

Tijdens een van zijn vliegreizen viel zijn oog op een advertentie van de Topline Viator 2000, waarna hij bij terugkomst meteen contact met een dealer van het apparaat opnam, om dit apparaat eens in de praktijk uit te proberen. Ondanks dat het systeem tijdens de ‘proefrit’ drie keer crashte, vond Baumann de prestaties van de Viator indrukwekkend. De reden dat hij toch niet tot aankoop overging, was dat de naam hem niet bekend in de oren klonk en dat ze deze mobiele computer niet wilden verhuren. Dus ging de speurtocht verder ...

Een Toshiba-model viel af, omdat Baumann niet uit de voeten kan met de ‘twiddly button’: “Een aantal collega’s van me gebruiken een Toshiba Satellite met zo’n knop, maar ik voel me daarmee niet op me gemak.” Daardoor vielen alle modellen met trackpoint dus af.

“Wat later kreeg ik een aantal superkleine Sony-modellen onder ogen, maar deze waren erg prijzig en oogden niet echt robuust. Ik vroeg me af of ze wel alle ontberingen waar ik ze aan bloot zou stellen zouden overleven.” Vooral de scharnieren van zijn huidige Acer kwamen betrouwbaarder op hem over.

“In de VS zag ik een interessante configuratie, waarschijnlijk van Compaq, met een compartiment voor een cd-romspeler en diskette drive in één, net zo iets als de EasyLink-module van de Acer, maar dan aan de onderkant van de notebook geïntegreerd. In Europa kon ik zo’n apparaat echter nergens vinden.”

De reden om uiteindelijk een Acer aan te schaffen, was dat het model ook daadwerkelijk te vinden was. Ook mocht Baumann de machine eerst een maand testen, alvorens tot de toch wel aanzienlijke investering over te gaan. “Daar deden ze totaal niet moeilijk over.”

Sowieso was hij erg te spreken over de service van Acer. Toen hij een probleempje had met het keyboard, kwam er binnen drie dagen iemand langs om het keyboard te vervangen. Ook liet Acer iemand langskomen om de muispoort van de notebook te verdubbelen, zodat er ook een externe keyboard op kon worden aangesloten.

Omdat de notebook in Baumanns kantoor ook als desktop met een ‘normale’ monitor en keyboard wordt gebruikt, ziet hij wel een minpuntje bij zijn mobiele computer: “Acer heeft geen port-replicator in zijn assortiment, zodat je elke dag een flink aantal plugs moet aansluiten voordat je hem als desktop-pc kunt gebruiken.”

naar top